เหมือนโลกหยุดหมุน
เรื่องเกิดขึ้นเพราะว่า . . .
ไม่ให้ดูโทรศัพท์ แค่นั้นเองร๋อ
เหตุผลแค่นี้ร๋อ ที่ทำให้เลิกกาน
ทำไมอ่า
ทำไมต้องมีอารายในมือถือด้วยร๋อ
ทำไมถึงคิดว่าคนอื่นจะเป็นเหมือนตัวเองรึไง
ทำไมช๊านต้องมีคนอื่นด้วยร๋อ
ไม่มีเคยมีความคิดพวกนี้เลย
ก็แค่อยากไม่ให้ดูบ้าง ทำไม่ได้รึไง
เห๊อ . . .
ต้องจบลงแบบนี้ช่ายไหม๊
มานจบแล้วช่ายไหม๊ ทำไมอ่ะ
ไม่เข้าจัยจิงๆ . . .
เรื่องที่ผ่านมา เรื่องได้ช๊านได้รับมา
มันจิ๊บจ๊อย มากเลยช่ายไหม๊
เรื่องที่เทอโกหก
เรื่องผู้หญิงคนอื่นกี่คนต่อกี่คน
มันเป็นแค่เรื่องเล็กน้อยช่ายมั้ย . . .
หน้าป้ายรถเมล์ จังหวะนั้น
ทำได้แค่ขึ้นรถกลับบ้าน
บ้านคือทุกสิ่ง
ที่ที่ร้องไห้โดยไม่มีคัยเห็น
ที่ที่ระบายอารมได้ทุกอย่าง . . .
ทั้งๆที่พยายามทุกอย่าง
เพื่อให้เรื่องของเรามันดำเนินต่อ
พยายามลืมความเจ็บที่เกิดขึ้น
พยายามปล่อยให้มานผ่านไป
ในทุกๆเรื่อง ทั้งๆที่มันเป็นเรื่องที่เลวร้ายที่สุด
เป็นเรื่องที่ไม่สมควรจะเกิดขึ้น
เป็นเรื่องที่คนรักกันไม่ทำกันแบนี้หรอก . . . .
และตอนนี้เหนื่อยจิงๆ
พักบ้างก็ดี
พักสมอง
พักหัวใจ
พักร่างกาย
ล้มลงบนเตียง
แล้วก็นอนหลับไปตลอดชีวิตเลย ........
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ยิ้มไว้แล้วโลกจะสดใส*~
